Sander Oosterom

Er zijn plekken waar de sluier dun is. Waar hemel en aarde elkaar raken en oude verhalen nog ademen in het landschap. Glastonbury, "de heiligste grond in Engeland," is zo’n plek. Het mythische Avalon, het hart van de graallegende en sinds mensenheugenis een toevluchtsoord voor mystici en spirituele zoekers.

​

Tijdens deze pelgrimstocht verkennen we het heilige landschap rond Glastonbury Tor, de Chalice Well en de ruïnes van de abdij, waar volgens de overlevering de heilige graal verborgen zou zijn. We wandelen door nevelige valleien en over eeuwenoude paden, langs bronnen, heuvels en steencirkels die ooit dienden als rituele ankerpunten in het Keltische landschap. In dit netwerk van heilige plekken — waarin ook de grote stenen cirkels van Avebury en Stonehenge zijn verweven — ervaren we hoe steen, aarde en hemel samen een lichaam vormen: Moeder Aarde als levende tempel.​

​

Tijdens deze reis volgen we het spoor van de heilige graal. Maar de graal die wij zoeken is niet van goud of steen; zij is een levend symbool. Meer dan een eeuw geleden liet de Engelse onderzoekster Jessie Weston zien dat de wortels van de graallegende niet in het christendom liggen, maar in veel oudere tradities waarin het vrouwelijke principe werd vereerd als bron van leven, heling en vernieuwing.

​

In het landschap rond Glastonbury echoot dit oude weten nog altijd. Hier verschijnt de graal niet als object buiten ons, maar als een innerlijke kwaliteit: het scheppende en voedende principe dat in ieder mens aanwezig is. Een bron van creativiteit, herstel en overvloed, verbonden met de eeuwenoude eerbied voor de aarde als dragende kracht. In de mythe is zij soms een kelk, soms een bron, soms een godin — altijd een herinnering aan de wijsheid van het lichaam, de cycli van het leven en de diepe wederkerigheid tussen mens en aarde.

​

In dagelijkse meditaties, gesprekken en creatieve sessies onderzoeken we hoe het graalsymbool en het vrouwelijke principe door de eeuwen heen kunstenaars, mystici en pelgrims hebben geïnspireerd. De reis nodigt uit om het mythische niet als iets ver weg te zien, maar als iets dat zich in onszelf voltrekt: een hernieuwde verbinding met de heilige stroom van leven die alles doordringt.